In de klas

‘In kinderboeken moet er voor iedereen een rolmodel zijn’

12 april 2019

Manon Sikkel is de nieuwe kinderboekenambassadeur van Nederland! De komende twee jaar zal zij zich vooral in gaan zetten voor diversiteit in kinderboeken. Wat ze daarmee bedoelt en hoe ze dat precies wil gaan doen lees je natuurlijk hier!

Hoe werd je gevraagd voor de functie?

Stichting Lezen, het Nederlandse Letterenfonds, De schrijverscentrale en Stichting CPNB stellen iemand aan. Samen hebben zij gekeken wie ze graag wilden en ze kozen unaniem voor mij. Dus ik werd een paar maanden geleden gebeld door mijn uitgeefster die zei: ‘Nou, ze willen jou hebben!’ Dat kwam nogal als een verrassing, want ik had nooit verwacht dat ze me daarvoor zouden vragen.

Was je meteen enthousiast?

Ja, ik vond het echt meteen super leuk. Ik dacht eerst dat ze me vroegen omdat ik goed ben met social media en makkelijk praat en schrijf. Ik dacht ‘oh, iets leuks om te doen!’ Maar ze zeiden dat het ook echt een erebaan is geïnspireerd op het Britse Children’s Laureate. Het voelde dan ook echt als een eer om hiervoor gevraagd te worden.  

Kwam er toen ineens een grotere druk op je te staan?

Vanaf vandaag moet ik het zelf doen, dat is nog een beetje spannend. Mijn voorgangers zijn ook niet de minste… Jacques Vriens, Jan Paul Schutten en Hans en Monique Hagen zijn alle vier gerenommeerde kinderboekenschrijvers en die hebben echt hele leuke en belangrijke dingen gedaan. De druk is daarom wel groot, want wat moet ik dan allemaal gaan doen?!

Wat ga je anders doen dan jouw voorgangers?

Elke kinderboekenambassadeur kiest een thema. Voor Jacques Vriens was dat leerkrachten bereiken. Jan Paul Schutten wilde heel graag jongens bereiken. Hans en Monique Hagen hebben zich de afgelopen twee jaar gericht op poëzie. Dat is voor hun alle drie iets dat heel dicht bij hun ligt. Dus toen dacht ik van wat ligt dicht bij mij? Dat zijn twee dingen. Een is dat ik heel erg hou van mensen bij elkaar brengen. Wat ik daarom anders ga doen is 'hulpambassadeurs' inzetten. Ik wil overal mensen benaderen die goede ideeën hebben om kinderen aan het lezen te krijgen. Iets anders wat ik graag wil gaan doen is meer inhoudelijk. Ik wil dat er meer diversiteit komt in kinderboeken. Dat is iets waar ik zelf al jaren aandacht aan besteed in mijn eigen boeken.

Heb je daar een voorbeeld van?

Ik heb in Elvis Watt een burgemeester en bij een burgemeester denk je direct aan een man. Daarom moest mijn burgemeester een vrouw zijn. Bij een vrouwelijke burgemeester denken mensen weer vaak aan een knappe dunne vrouw. Ik ben daarom gaan kijken wie de eerste vrouwelijke burgemeester was en daar ben ik over gaan lezen. Dat was helemaal geen knappe dunne vrouw, want het was juist een oudere dikkere vrouw!  Die burgemeester heb ik dan ook in mijn boek gestopt. Ik heb zelfs een foto van haar naar de illustrator gestuurd en gezegd ‘Kijk! Zo moet de burgemeester er uit zien.’

Heb je al plannen om meer diversiteit in kinderboeken aan te moedigen?

Daarvoor moet ik me richten op uitgeverijen, schrijvers, illustratoren en ook leesconsulenten. Zij moeten er met zijn allen voor zorgen dat er diversiteit komt, waardoor alle kinderen hun rolmodel in een boek kunnen vinden. Kinderen moeten in een boek iemand kunnen vinden waarvan ze denken ‘Dat ben ik!’ Ik hoop dat ik uitgeverijen en schrijvers er bewust van kan maken dat het er niet toe doet dat een kind bijvoorbeeld een andere huidskleur heeft. Het gaat er niet om dat een kind een andere achtergrond heeft. Kinderen zijn voor mij allemaal hetzelfde. Door diversiteit in kinderboeken leren kinderen zich ook inleven in anderen. Ik wil duidelijk maken dat hoe iemand er aan de buitenkant uitziet niet zoveel zegt over hoe die persoon zich van binnen voelt. Ook al ziet iedereen er anders uit, mensen denken en voelen vaak hetzelfde. 

Diversiteit in kinderboeken is niet nieuw, maar nog steeds niet vanzelfsprekend. Door te laten zien welke boeken er al zijn, hoop ik die ontwikkeling wat meer vaart te geven. Het maken van leeslijsten lijkt me dan ook een goede eerste stap. Alle ambassadeurs hebben zelf een leeslijst samengesteld, maar er zijn veel mensen die dat beter kunnen dan ik. Uitgeverijen kennen hun eigen boeken het beste en daarom wil ik hun vragen welke boeken ze zouden aanraden voor bepaalde thema’s. 

Wie was jouw rolmodel?

Ik ben opgegroeid in een tijd dat meisjes nog achtergesteld werden op allerlei fronten. Pippi was een meisje dat al voor zichzelf kon zorgen, die erg veel geld had (ze heeft namelijk een kist met gouden munten), ze kon enge mannen van zich afweren, ze kon haar paard optillen en ze kon doen wat ze wilde. In een tijd dat meisjes zo niet werden opgevoed, was Pippi mijn rolmodel. Boeken kunnen laten zien wat we willen. Nu willen we graag een maatschappij waarin iedereen zich welkom voelt, ongeacht hoe je eruit ziet. Daarom moet er in kinderboeken voor iedereen een rolmodel zijn. Die boeken zijn er nog niet genoeg.

Net als haar voorgangers gaat Manon vast belangrijke en vooral ook leuke dingen doen. Land van Lezen wenst haar succes!

Er zijn nog geen reacties.