In de klas

'Ineens had iedereen zin om te lezen!'

9 april 2019

Ze was bijna biologie gaan studeren, maar op het allerlaatste moment bedacht ze zich. Ze koos voor de studie Nederlands in Nijmegen, en volgde daarna op de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht de opleiding Docentschap Literaire Vorming. Nu werkt ze als programmacoördinator voortgezet onderwijs bij Bibliotheek Gelderland-Zuid in Nijmegen. En als ze tijd over heeft? Dan schrijft ze korte verhalen en gedichten voor kinderen! Land van Lezen vroeg Linda Vogelesang naar haar werk en leuke (lees)tips voor in de klas!

Kun je iets meer vertellen over je werk als programmacoördinator? 

Met het Bibliotheek op school-project werken bibliotheken en scholen structureel samen aan leesbevordering van kinderen. Een aantal leerkrachten worden opgeleid tot leescoördinator en zij gaan samenwerken met de leesconsulent die bij de bibliotheek werkt. De leesconsulent is dan veel op scholen aanwezig om in de klas dingen te doen. Mijn taak is om de programma’s te ontwikkelen die de leesconsulenten uitvoeren. Ik voer ook de eerste gesprekken met leerkrachten van ‘goh, wat zouden jullie willen doen en wat kunnen we jullie aanbieden?’ Toen ik nog in Ede werkte deed ik alles van peuters tot en met pabo, maar in Nijmegen is de organisatie zo groot dat ik alleen programmacoördinator van het voortgezet onderwijs ben.

Heeft jouw baan als programmacoördinator invloed op de kinderboeken die je schrijft? Of andersom? 

Nee, dat niet zo. Ik schrijf heel veel gedichten en omdat ik nu veel doe met het vmbo zou ik hele andere dingen moeten gaan schrijven. Van jongs af aan schrijf ik gedichtjes dus het ligt ook dichter bij wat ik altijd al doe. Wel merk ik dat gedichten mij ook makkelijker liggen door de combinatie met mijn andere werk. Gedichten heb ik snel af. Ik heb ook wel lange verhalen liggen, maar dan vind ik het moeilijk om de draad vast te houden omdat er elke keer werkdagen tussen zitten. Dat is dus weer het nadeel. Andersom merk ik wel dat ik nog net iets enthousiaster in de klas ben van ‘goh, je moet een keer een gedicht pakken’. Dus die kant op wel.

Las je als kind zelf graag?

Ik vond lezen altijd leuk, maar op het voortgezet onderwijs werd dat even minder. Op dat moment moet je er opeens van alles van vinden. Daar ben ik het ook niet zo mee eens, want ik vind het veel belangrijker dat een kind kan vertellen waarom hij/zij iets met een boek heeft of niet. Er zijn zoveel Young Adult -boeken die kinderen echt heel leuk vinden om te lezen en dan hangt het erg van de school af of het mag of niet. Een van de eerste dingen die ik in Nijmegen deed was met een collega de klas in gaan. Ze hebben daar een volledige serie rond Slash-boeken. We kwamen de klas in met de vraag: ‘Wie houdt er van lezen?’ Niemand stak zijn vinger op en toen ging zij heel enthousiast vertellen over die vreselijke, maar mooie verhalen. Ineens had iedereen zin om te lezen! Dat was echt geweldig.

Heb je nog een leuke leesbevorderingstip?

Ja! Maar waar zal ik beginnen? Het belangrijkste is om goed na te denken over wat voor kinderen je voor je hebt en welke boeken bij hun passen. Voer daarom gesprekjes met je leerlingen over de boeken die ze wel aanspreken en welke niet. Lees als leerkracht ook wat de kinderen leuk vinden om te lezen. Een concrete tip die daarbij aansluit: luister naar de Grote Vriendelijke Podcast! Dan word je super enthousiast over boeken die net uit zijn.

Bij het stillezen is het ook handig om bijvoorbeeld een vraag op het bord te zetten tijdens het lezen, zoals ‘wat vind je de mooiste zin?’ of ‘wat voor persoon is jouw personage eigenlijk?’  Zo gaan kinderen op een andere manier nadenken over wat ze lezen en hebben ze een focus. Door na het lezen over de vraag te praten horen kinderen van elkaar wat leuk is om te lezen en zullen ze elkaar enthousiast maken. Dit kan op alle niveaus gedaan worden.

Heb je daar een leuk praktijkvoorbeeld van?

Met een groep leerkrachten heb ik Alleen op de wereld gelezen en toen heb ik ze van tevoren gevraagd om Remi tijdens het lezen een kaartje te sturen op het moment dat hij het heel hard nodig heeft om hem te steunen. Daarna hadden we het erover wanneer iedereen dat kaartje had gestuurd en wat ze erop hadden gezet. Iedereen had dit op een hele andere manier gedaan en dat was ontzettend leuk om te horen. Dit soort dingen kun je in de klas ook doen.

Er zijn nog geen reacties.