Ouderbetrokkenheid

Janna blogt: Wel zo eerlijk!

15 maart 2019

Een kleurwedstrijd … de ultieme droom voor iedere kleine tekenaar. En een tekenaar hebben we hier in huis. Vanaf jonge leeftijd schetst en tekent onze oudste behoorlijk treffend de meest uiteenlopende zaken. Ze is uiterst productief en de aanbiedingen voor tekenpapier worden hier in huis daarom nauwlettend gevolgd. Ze tekent uren wonderlijke dieren, portretten en heel veel hartjes. Ook ‘tekent’ ze haar naam op alle mogelijke manieren.

Ze werkt met pen, potlood, stift, verf, vetkrijtjes … ze beheerst inmiddels aardig wat technieken. En als oudste in goede doen is, gooit ze er met een snufje handlettering nog een leuke spreuk onder ook. Onder een van haar laatste werken (met een geel hart erop, want, ja: Valentijn!) staat gekrast: Je bent goed zoals je bent, I love jezelf!

En nu dus die kleurwedstrijd: voor de kinderen van de naschoolse opvang. Met een driekoppige jury bestaande uit kinderen uit de hoogste groepen. Onze oudste heeft al dagen lopen bedenken wat ze dit jaar weer eens zal gaan tekenen. Juist: dít jaar weer eens … want ze heeft al twee keer eerder meegedaan, maar nog geen prijs gewonnen. Om haar winkansen dit jaar te vergroten (en natuurlijk ook omdat ze zeer sociaal is), heeft ze besloten ook nog even een paar jongere kinderen te helpen met hun tekening (“want dat mag, mama, en ik help graag kindjes!”).

Als ik haar op ‘de grote dag’ op kom halen van de naschoolse zie ik een sip gezichtje. Jongste heeft besloten het ‘feestelijke’ nieuws meteen maar te melden: ‘ze heeft niet gewonnen en ze is verdrietig omdat de jury niet eerlijk was, mama!’ Blijkbaar hadden twee van de drie juryleden haar tekening als mooiste aangewezen, maar had jurylid 3 zich door familiaire banden laten leiden bij de beoordeling. Hij had zijn zusje aangewezen als winnaar en de andere twee juryleden over weten te halen.  De jury had ook niet goed uit kunnen leggen waarom de tekening van ‘het zusje’ had gewonnen, en de tekening van onze oudste niet. ‘Da’s toch niet eerlijk, mama! Twee van de drie vonden mijn tekening de mooiste!’ Kleinste steunt zuslief en voegt toe: ‘Da’s dan toch niet goed “de meeste stemmen gelden”?’

Later die week lees ik over de Kinderjury en de opzet met de Leesweken. Voordat de stemweek van de Kinderjury in mei begint, worden kinderen in de tien weken ervoor aangemoedigd om vooral lekker te snuffelen, te lezen en zo tot een keuze te komen. Genoeg tijd om goed na te denken over welk boek je wilt kiezen en waaróm. En zonder vervelende, kleine zusjes … wel zo eerlijk!

 

Er zijn nog geen reacties.