AVI-niveau

Linda blogt: 'Ik ben al bij de eerste bladzijde!'

30 september 2019

‘Ik ben al bij de eerste bladzij!’ zei mijn neefje Tijn trots toen hij belde om mij te bedanken voor het AVI-boek dat ik voor hem geschreven had. Op de eerste bladzij van Post voor Sien staan zes zinnen van drie of vier woorden. Het langste woord heeft vijf letters. Zo’n bladzij heb je zo uit, denk je – als je al jaren kunt lezen.

 

Maar Tijn kon het pas net. Hij zat een paar weken in groep 3. Daar was een wereld voor hem opengegaan: hij leerde lezen! En het mooie was: de letters die hij in de klas leerde, kwam hij ook tegen in winkels, op het pak hagelslag én in het boek dat hij gekregen had. Nu kon hij zelf een verhaal lezen over mijn poes Sien, die post had gekregen.

Het zou nog even duren voor hij het uit had, maar hij genoot met volle teugen.

‘Ik heb een boek geschreven!’ Een klein meisje kwam huppelend op me af. In haar hand wapperden een paar aan elkaar geniete papiertjes. Ik was door haar juf uitgenodigd om te komen vertellen hoe leuk het is om schrijver te zijn. Dat hoefde ik haar niet uit te leggen. Zij wist het al. Boom, vis, ik ben Lieke. Vis, vis, boom, boom. Op de verhaalopbouw was wel wat aan te merken (wat ik niet deed) maar het schrijfplezier spatte ervan af. Lieke voelde zich mijn volwaardige collega.

Zelf herinner ik me nog hoe bijzonder het was om te leren lezen en schrijven. Als late leerling kreeg ik samen met een klasgenoot leesles van onze kleuterjuf. Tijdens de speelpauze zaten wij over een boek uit de Botjes-reeks gebogen: dik-kartonnen boekjes waarin de kabouters Dop en Nies vrijwel niets beleefden. Ondanks het saaie verhaal voelde het alsof ik leerde toveren. En net als Lieke wist ik zeker: ik wilde schrijver worden!

Gelukkig zijn er tegenwoordig veel betere en diversere boeken voor beginnende lezers. Naast verhalen met échte avonturen, zijn er informatieve boeken en strips in verschillende AVI-niveaus. Groot fan ben ik van de serie Tijgerlezen: boeken voor beginnende lezers van topauteurs, die bewust over AVI-hokjes heen stappen.*

Moppenboeken worden in groep 3 ook graag gelezen. Daarbij merk je goed dat technisch en begrijpend lezen verschillende dingen zijn. Toen ik een zoon van een vriendin een moppenboek cadeau gaf, wilde hij er ons meteen uit voorlezen. Hij las foutloos, maar keek daarna of wij lachten, want zelf had hij de grap niet begrepen. Nadat wij hem een paar moppen hadden voorgelezen, werd het voor hem een stuk leuker om ze zelf te lezen. Voorlezen in groep 3 is sowieso belangrijk. Een AVI-boekje voorlezen voor leerlingen het zelf gaan lezen, helpt bij het begrip.

Maar blijf ook prentenboeken en verhalen voorlezen! Hoe leuk veel AVI-boeken tegenwoordig ook zijn: het blijven eenvoudige verhalen. Het verhaalbegrip van kinderen uit groep 3 gaat veel verder dan dat. Tijdens het voorlezen blijven leerlingen ook hun verbeeldingskracht en begrijpend luisteren ontwikkelen. Net als hun leesplezier!

Linda Vogelesang, kinderboekenschrijfster en programmacoördinator bij Bibliotheek Gelderland-Zuid

* PS: Het AVI-niveau is een hulpmiddel, geen voorschrift. Twijfel je of een kind een boek kan lezen? Doe dan de vijfvingertest.

Er zijn nog geen reacties.